Love… Of Words & Deeds –  The seventh in a set of reflections for Lent (Troverete il testo in italiano ed in albanese in fondo alla pagina)

[7] Love is not envious or boastful or arrogant or rude (1 Cor 13:4)

St Paul is warning us not to let our ego, our self-centredness, get into the way of our desire to love. We live in a risky world, where our love is continually put to the test by the fact that we are all so different.

When we are envious, it means that we are not happy that the other is prospering: our desire to be superior to others is so strong that we look at what we do not have rather than appreciate our many gifts. ‘Whereas love makes us rise above ourselves, envy closes us in on ourselves. True love values the other person’s achievements. It does not see him or her as a threat. True love strives to discover its own road to happiness, while allowing others to find theirs’’ (Pope Francis, Amoris Laetitia, 95)

Pride, in one of its many forms, is so often at the source of our problems. We are so easily drawn to be boastful: when we feel more knowledgable than others, more spiritually mature, more experienced, we start seeing the others as inferior to us. In a world that seeks power and pride above all, Jesus reminds us that, ‘it should not be so among you.’ (Mt 20:26)

Our boastful ‘love’ can easily become arrogant. St Peter invites us to strive to be humble in our relationships: “Clothe yourselves, all of you, with humility towards one another, for ‘God opposes the proud, but gives grace to the humble’” (1 Pet 5:5).

We know that we do love different people in different ways, and that there are moments and relationships where our love can be envious, boastful, arrogant and even rude.  Yet, if we look at when our love is patient and generous we will find in us the desire and the motivation to love others as they are loved by God, and as we are loved by him.

A real encounter can only happen if we look positively at the other, be gentle and rejoice at the good we see. ‘Those who love are capable of speaking words of comfort, strength, consolation, and encouragement. These were the words that Jesus himself spoke: “Take heart, my son!” (Mt 9:2); “Great is your faith!” (Mt 15:28); “Arise!” (Mk 5:41); “Go in peace” (Lk 7:50); “Be not afraid” (Mt 14:27). These are not words that demean, sadden, anger or show scorn. (AL 100)’

______________________

L’amore non è invidioso, non si vanta, non si gonfia di orgoglio, non manca di rispetto (1 Cor 13,4)

S. Paolo ci mette in guardia dal permettere che il nostro io, il nostro egocentrismo, si mettano sulla strada del nostro desiderio di amare. Viviamo in un mondo rischioso, dove l’amore è continuamente messo alla prova dal fatto che siamo tutti molto diversi. 

Se siamo invidiosi significa che non siamo felici che gli altri prosperino: il nostro desiderio di essere superiori agli altri è così forte che guardiamo a ciò che non abbiamo, piuttosto che apprezzare i nostri tanti doni. “Mentre l’amore ci fa uscire da noi stessi, l’invidia ci porta a centrarci sul nostro io. Il vero amore apprezza i successi degli altri, non li sente come una minaccia, e si libera del sapore amaro dell’invidia. Accetta il fatto che ognuno ha doni differenti e strade diverse nella vita. Dunque fa in modo di scoprire la propria strada per essere felice, lasciando che gli altri trovino la loro.’’ (Papa Francesco,  Amoris Laetitia, 95)

L’orgoglio, in una delle sue tante forme, è spesso all’origine dei nostri problemi. Siamo spinti così facilmente a vantarci: quando ci sentiamo più informati degli altri, più maturi spiritualmente, più esperti, cominciamo a vedere gli altri come a noi inferiori. In un mondo che cerca il potere e l’orgoglio sopra tutte le cose, Gesù ci ricorda che ‘fra di voi non dovrebbe essere così.’ (Mt 20,26)

In nostro ‘amore’ vanaglorioso può facilmente gonfiarsi di orgoglio. S. Pietro ci invita a sforzarci di essere umili nelle nostre relazioni: “Rivestitevi tutti di umiltà gli uni verso gli altri, perché Dio resiste ai superbi, ma fa grazia agli umili” (1 Pt 5,5).

Sappiamo che amiamo persone diverse in modi diversi e che ci sono momenti e relazioni in cui il nostro amore può essere invidioso, vantarsi, gonfiarsi di orgoglio e anche mancare di rispetto. Ma se teniamo lo sguardo fisso su quando il nostro amore è paziente e generoso, troveremo in noi il desiderio e la motivazione per amare gli altri come sono amati da Dio e come noi siamo amati da Lui. 

Un vero incontro può accadere solo se guardiamo gli altri in modo positivo, se siamo gentili e ci rallegriamo del bene che vediamo. ‘Chi ama è capace di dire parole di incoraggiamento, che confortano, che danno forza, che consolano, che stimolano. Vediamo, per esempio, alcune parole che Gesù diceva alle persone: «Coraggio figlio!» (Mt 9,2). «Grande è la tua fede!» (Mt 15,28). «Alzati!» (Mc 5,41). «Va’ in pace» (Lc 7,50). «Non abbiate paura» (Mt 14,27). Non sono parole che umiliano, che rattristano, che irritano, che disprezzano. (AL 100)’
_______________________

Dashuria është zemërgjerë,është e dhimbshme, dashuria,nuk ka smirë,nuk mbahet me të madh,nuk krenohet

Shën Pali na paralajmëron të mos e lejojmë egoizmin  tonë, dhe vendosjen e vetvetes në qendër te gjithckaje ,të ndikojë në mënyren se si do ti duam të tjerët . Ne jetojmë në një botë të rrezikuar, ku dashuria jonë vazhdimisht vihet në provë nga fakti se jemi të gjithë kaq të ndryshëm.

Kur jemi ziliqar, do të thotë që nuk jemi të lumtur ndërsa të tjetrët përparojnë: dëshira jonë për të qenë superior ndaj të tjerëve është aq e fortë saqë ne më shumë  shohim atë që nuk kemi, sesa vlerësojmë dhuratat tona të shumta. ‘Ndërsa dashuria na bën të zhvillojmë vetveten, zilia na mbyll në vetvete.Dashuria e vertete I vlereson arritjet  e të tjerëve .Ajo nuk shikon njërin apo tjetrin  si një kërcënim. Dashuria e vërtetë përpiqet të zbulojë rrugën e vet drejt lumturisë, duke u lejuar të tjerëve  të gjejnë të tyren ” (Papa Françesku, Amoris Laetitia, 95)

Krenaria, në një nga format e saj të shumta, është shumë shpesh burim i problemeve tona. Ne jemi te prirur për tu mburrur : kur ndjejme se dimë më shumë se të tjerët, se jemi më me përvojë,,më të pjekur shpirtërisht, I shohim të tjerët si inferiorë ndaj nesh. Duke qenë se jemi  në një botë që është e prirur drejt pushtetit e krenarisë mbi të gjitha, Jezusi na kujton se ‘nuk duhet të jetë kështu midis jush’ (Mt 20:26)

Kjo  ‘Dashuri’  mendjemadhe e jona mund të bëhet lehtësisht arrogante.Sh. Pjetri na fton që të përpiqemi të jemi të përulur në marrëdhëniet tonaVisheni veten, të gjithë ju, me përulësi ndaj njëri-tjetrit, sepse ‘Hyji u kundershton krenarëve, ndersa të përulurve u jep hirin’»(1 Pjetrit 5: 5).

Ne e dimë se persona te ndryshem I duam në mënyra të ndryshme dhe ka momente e marrëdhënie të ndryshme ku dashuria jonë mund të jetë ziliqare, mburrëse, arrogante dhe madje e pasjellshme.Ndërsa , nëse i shohim rastet kur dashuria jonë është e duruar dhe bujare, ne do të gjejmë tek  vetvetja jonë  dëshirën dhe motivimin për të dashur të tjerët, ashtu sic ata janë dashur prej Zotit ashtu si edhe ne jemi te dashur prej Tij.

Një perqasje e vërtetë mund të ndodhë vetëm nëse shikojmë pozitivisht në tjetrin, nese  jemi të përzemert dhe që gëzojmë për të mirën e të tjerëve . ‘Ata që duan janë të aftë të flasin fjalë ngushëllimi, force, dhe inkurajimi. Këto ishin fjalët që vetë Jezui tha: « Zemër, biri im!» (Mt 9, 2); “E madhe është feja  juaj!” (Mt 15:28); “Çohu!” (Mk 5, 41); “Shko në paqe” (Lk 7:50); “Mos kini frikë” (Mt 14:27). Këto nuk janë fjalë që papritur na dëmtojnë,  trishtojnë , zemërojnë ose tregojnë përbuzje. (AL 100) ‘

Advertisements