Love… Of Words & Deeds (Troverete il testo in italiano ed in albanese in fondo alla pagina)

[1] Will anyone read a blog about love? 

Will anyone read a blog about love? Is it not this the most over-used and hackneyed of all words?

It is a fact that while we know that somehow love is central to our life together, it so difficult to understand what love is, and even more difficult to live it in practice. We are always questioning the quality of our love for others, and the love of others for us.  We struggle with the demands of those we find unlovable, those we perceive to be different, those who live far away. We do talk more about rights and equality but still we know that these can never take the place of love.

Lent is all about love, after all. At its climax we celebrate the love of him who loved his own until the very end, showing the greatest possible love by giving his life for us. On Easter Sunday we celebrate the victory of love over hatred, the fact that love never ends, for it is even stronger than death.

For many of us, Lent is a time of self-denial, mostly from material things like chocolate and sweets, or from time spent watching television or using social media. But Lent could also be a good time to reflect on the quality of our love, how happy we are with the way we love others and ourselves.

These weeks could also be a time to widen the horizons of our love. Every day we realise how our world is less capable of being merciful, of showing love to those who need it most. I might notice I am finding it easier to see some people as undeserving of my love because they are where they are through their own mistakes or wrong choices. We have too many leaders who try to convince us that to be great we need to be less loving, close our hearts to those who are different, building real or virtual walls as as solution to all our problems.

Our faith and our love are in many ways one and the same thing, for we believe in a God who not only loves, but is himself love. May we ask for the grace to let ourselves be touched by God’s love for us so that we can love others with a deeper and more true love.

Posts in this series will be released twice weekly throughout Lent. Should you wish to receive the posts directly in your inbox as they are published, simply select the blue ‘Follow’ button. And if you find these reflections helpful, do share the posts with your friends.

Here is a beautiful and evocative piece of music, the CARisMA Guitar Duo playing ‘Cavatina’ by S. Myers from the Movie “The Deer Hunter” with the Malaysian Philharmonic Orchestra on May 5, 2013.


________________

Qualcuno leggerà un blog sull’amore?

Qualcuno leggerà un blog sull’amore?  Non è forse questa la più abusata e banale di tutte le parole?

Nel concreto, mentre sappiamo che l’amore in qualche modo è centrale nel nostro vivere insieme, ci è molto difficile comprendere cosa sia l’amore, e anche più difficile viverlo in pratica. Discutiamo sempre sulla qualità del nostro amore verso gli altri e dell’amore degli altri verso di noi.  Lottiamo con le richieste di coloro che troviamo non amabili, di coloro che percepiamo diversi, di quelli che vivono molto lontano. Parliamo molto di diritti e di uguaglianza, tuttavia sappiamo che questi non possono mai prendere il posto dell’amore. 

La Quaresima in fin dei conti è tutta incentrata sull’amore. Al suo culmine celebriamo l’amore di Colui che ha amato fino alla fine, fino al compimento, mostrando l’amore più grande possibile nel dare la sua vita per noi. Nella domenica di Pasqua celebriamo la vittoria dell’amore  sull’odio, il fatto che l’amore non muore mai, perché è più forte anche della morte.

Per molti di noi, la Quaresima è un tempo di rinuncia, principalmente a cose materiali, come dolci e cioccolata, o a tempo trascorso a guardare la televisione o sui social. Ma la Quaresima potrebbe anche essere il tempo adatto per riflettere sulla qualità del nostro amore, su quanto siamo contenti del nostro modo di amare gli altri e noi stessi.

Queste settimane potrebbero essere un tempo per ampliare gli orizzonti del nostro amore. Ogni giorno ci accorgiamo di come il nostro mondo sia meno capace di essere misericordioso e di mostrare amore verso coloro che ne hanno più bisogno. Potrei accorgermi che mi viene facile considerare alcune persone come immeritevoli del mio amore perché si trovano dove sono a causa dei loro errori e delle loro scelte sbagliate. Abbiamo troppi leaders che cercano di convincerci che per diventare più grandi dobbiamo essere meno amorevoli, chiudere il cuore a coloro che sono diversi, costruendo mura, reali o virtuali, come soluzione per tutti i nostri problemi.

La nostra fede e il nostro amore sono in molti sensi la stessa cosa, poiché crediamo in un Dio che non solo ama, ma è Egli stesso amore. Chiediamo la grazia di lasciarci toccare dall’amore di Dio per noi, in modo che possiamo amare gli altri con un amore più vero e più profondo.
_____________________

A do të lexojë ndokush një  blog për dashurinë?

A do ta lexojë ndokush një blog për dashurinë? A nuk është kjo një nga fjalët më të përdorura më shumë nga të gjitha?

Është fakt që, ndonëse e dimë se dashuria është thelbesore për jetën tonë të përbashkët, është kaq e vështirë të kuptojmë se çfarë  është dashuria në të vertetë  dhe madje edhe më e vështirë për ta jetuar atë në praktikë. Ne gjithnjë  jemi duke u interesuar se me cfarë cilesie jemi duke i dashur të tjerët, si dhe  të tjerët ne. Ne mënjanojmë nevojat e atyre që i ndjemë të padëshirueshëm , atyre që ne i perceptojmë të jenë të ndryshëm, atyre që jetojnë larg prej nesh. Ne flasim shumë për të drejtat dhe barazinë, por megjithate ne e dimë se këto kurrë nuk mund të zënë vendin e dashurisë.

Kreshmja është krejtesisht dashuri, para së gjithash . Në kulmin e saj ne  festojmë atë  dashuri që  shkoi deri në fund, dashurinë më të madhe të mundshme duke dhuruar  jetën e vet për ne. Në të dielën e Pashkës ne festojmë fitoren e dashurisë mbi urrejtjen, faktin se dashuria nuk përfundon kurrë, se është edhe më e fortë se vdekja.

Për shumë prej nesh, Kreshmja është një kohë e vetmohimit, kryesisht nga gjërat materiale si çokollata dhe ëmbëlsirat, apo nga koha e kaluar duke shikuar televizor ose duke përdorur mediat sociale. Por kreshmët gjithashtu mund të jenë një kohë e mirë për të reflektuar mbi cilësinë e dashurisë sonë, sa ne  jemi të lumtur me mënyrën se si i duam të tjerët dhe veten tonë.

Këto javë mund të jenë gjithashtu një kohë për të zgjeruar horizontet e dashurisë sonë. Çdo ditë kuptojmë se si bota jonë është më pak e aftë për të qenë e mëshirshme , të tregojë dashuri për ata që kanë nevojë më së shumti . Shpesh gjejmë rrugën më të lehtë në lidhje me këtë , duke thënë se dashuria ime është e panevojshme për ata ,se janë aty për shkak të gabimeve apo zgjedhjeve  të tyre të gabuara. Kemi shumë liderë që përpiqen të na bindin se, për të qenë të mëdhenj, duhet të jemi më pak të dashur, t’i mbyllim zemrat tona për ata që janë të ndryshëm, të ndërtojmë mure reale ose virtuale si zgjidhje për të gjitha problemet tona.

Besimi dhe dashuria jone janë në menyra të ndryshme por jane një gjë e vetme për të cilën ne besojmë në nje Zot që jo vetëm që na do por që është vetë dashuria

Le të kërkojmë hirin që ta lejojmë veten të preket nga dashuria e Zotit , në mënyrë që të mund t’i duam të tjerët me një dashuri më të thellë dhe më të vërtetë.

Advertisements