(Traduzione in italiano ed albanese in fondo alla pagina)

[4] – Stepping beyond our borders, welcoming the stranger

On Christmas Day we celebrate Jesus who was born away from his town, among people he did not know; there was not even place for him at the inn. Shortly after his birth, he had to flee for his life, and lived his childhood years in a foreign country, speaking a language that was not his own, among people who professed a different religion.

We live in a world where more and more the issue of migration is presented as the basic issue in politics, where leaders profess the solution lies simply in keeping migrants out of their country by any means. It is no surprise that the problem only gets bigger, as the world as a whole becomes more callous and ready to accept measures that it would find totally unacceptable in other areas. In one of his most famous turns of phrase, the Pope called this  ‘the globalisation of indifference’. No wonder that the issue of migration and the welcome of refugees has a prominent place in Fratelli tutti’s invitation to step beyond. (n. 128-141)

The Pope does not deny the complexity of the question, but argues that this very complexity should impel us to use our imagination to seek new solutions and open new avenues that deal with the root causes. Moreover, we should strive to treat migrants and refugees with fairness and compassion. ‘Our response to the arrival of migrating persons can be summarised by four words: welcome, protect, promote and integrate.’ (FT129)

‘No one will ever openly deny that [migrants and refugees] are human beings, yet in practice, by our decisions and the way we treat them, we can show that we consider them less worthy, less important, less human. For Christians, this way of thinking and acting is unacceptable.’ (FT39)

Migration puts to the test our conviction that all human beings are not only equal but brothers and sisters. Fratelli tutti invites us to go beyond ‘a form of frenetic commerce, in which we are constantly weighing up what we give and what we get back in return’ (FT 140), and embrace the logic of gratuitousness, ‘the ability to do some things simply because they are good in themselves, without concern for personal gain or recompense. Gratuitousness makes it possible for us to welcome the stranger, even though this brings us no immediate tangible benefit.’ (FT 139)

Come Lord Jesus, open our hearts, make them like yours.

FURTHER READING: Saving liberalism from itself – An article from Thinking Faith

AUDIO-VISUAL AIDS: Today we bring you two. The first is a short video which straightens out some facts about what it means to be a refugee, migrant or asylum seeker (not the same things), and some other information about causes and processes which are good to know when forming our attitudes.
The second is a contemporary song about the raw experience of a refugee.


  • Andiamo oltre i nostri confini, accogliere gli stranieri

Il giorno di Natale celebriamo la nascita di Gesù, che è avvenuta fuori dalla sua città, fra persone sconosciute, senza poter trovare posto nemmeno in una locanda. Subito dopo la sua nascita Egli è dovuto fuggire per salvarsi la vita e ha vissuto la sua infanzia in un Paese straniero, parlando una lingua non sua, fra persone di religione diversa.

Viviamo in un mondo in cui la questione dei migranti è presentata sempre di più come un problema politico fondamentale, la cui soluzione i governanti affermano consista semplicemente nel tenere i migranti fuori dai propri confini, con ogni mezzo. Non sorprende, quindi, che il problema si ingigantisca, mentre il mondo, che è un tutto unico, diventa più insensibile e incline ad accettare provvedimenti che sarebbero totalmente inaccettabili in altre zone. In uno dei suoi giri di parole più famosi, il Papa ha definito questo ‘globalizzazione dell’indifferenza’. Non ci meraviglia che il tema dell’immigrazione e l’accoglienza dei rifugiati abbiano un ruolo preminente nell’invito ad andare oltre della Fratelli tutti. (FT 128-141)

Il Papa non nega la complessità della questione, ma afferma che la sua estrema complessità dovrebbe spingerci ad usare la nostra immaginazione per cercare soluzioni nuove ed aprire strade nuove che ne trattino le cause che stanno alla radice. Per di più dovremmo sforzarci di trattare i migranti e i rifugiati con giustizia e compassione. ‘I nostri sforzi nei confronti delle persone migranti che arrivano si possono riassumere in quattro verbi: accogliere, proteggere, promuovere e integrare.’ (FT129)

‘Non si dirà mai che [migranti e rifugiati] non sono umani, però in pratica, con le decisioni e il modo di trattarli, si manifesta che li si considera di minor valore, meno importanti, meno umani. È inaccettabile che i cristiani condividano questa mentalità e questi atteggiamenti.’ (FT39)

La migrazione mette alla prova la nostra convinzione che tutti gli esseri umani non solo sono uguali, ma fratelli e sorelle. La Fratelli tutti ci invita ad andare oltre il ‘commercio affannoso, sempre misurando quello che si dà e quello che si riceve in cambio’ (FT 140), e ad abbracciare la logica della gratuità: ‘la capacità di fare alcune cose per il solo fatto che di per sé sono buone, senza sperare di ricavarne alcun risultato, senza aspettarsi immediatamente qualcosa in cambio. La gratuità permette di accogliere lo straniero, anche se al momento non porta un beneficio tangibile.’ (FT 139)

Possa il Signore Gesù aprire il nostro cuore, rendendolo simile al suo.

  •  Duke shkuar përtej kufijve tanë, duke e mirëpritur të huajin

Në Ditën e Krishtlindjes ne festojmë Jezusin, i cili lindi larg qytetit të tij, midis njerëzve të panjohur; as vend nuk gjendej për të në bujtina. Menjëherë pas lindjes së tij, ai duhej të ikte ,duke jetuar vitet e fëmijërisë në një vend të huaj, duke folur një gjuhë që nuk ishte e tija, midis njerëzve të deklaruar  ne një fe tjetër.

Ne jetojmë në një botë ku gjithnjë e më shumë çështja e migracionit paraqitet si çështja themelore në politikë, ku udhëheqësit pretendojnë se zgjidhja qëndron thjesht në mbajtjen e migrantëve jashtë vendit të tyre me çdo mënyrë. Nuk është për t’u habitur që problemi vetëm sa bëhet më i madh, pasi bota në tërësi bëhet më e pashpirt dhe e gatshme të pranojë masa që do t’i konsideronte plotësisht të papranueshme në fusha të tjera. Në një nga frazat e tij më të famshme, Papa e quajti këtë “globalizimi i indiferencës”. Nuk është çudi që çështja e migrimit dhe mikëpritja e refugjatëve ka një vend të dukshëm në ftesën e “Fratelli tutti” për të shkuar përtej. (n. 128-141)

Papa nuk e mohon kompleksitetin e pyetjes, por argumenton se vetë ky kompleksitet duhet të na shtyjë të përdorim imagjinatën tonë për të kërkuar zgjidhje të reja dhe për të hapur rrugë të reja që merren me shkaqet themelore. Për më tepër, ne duhet të përpiqemi t’i trajtojmë migrantët dhe refugjatët me ndershmëri dhe dhembshuri. Përgjigja jonë ndaj mbërritjes së personave migrues mund të përmblidhet me katër fjalë: mirëpritje, mbrojtje, promovim dhe integrim. ‘(FT129)

‘Askush asnjëherë nuk do ta mohojë  haptas se [migrantët dhe refugjatët] janë qenie njerëzore, megjithatë në praktikë, me vendimet tona dhe mënyrën se si i trajtojmë ata, ne mund të tregojmë se i konsiderojmë më pak të denjë, më pak të rëndësishëm, më pak njerëzorë. Për të krishterët, kjo mënyrë e të menduarit dhe të vepruarit është e papranueshme. ’(FT39)

Migrimi vë në provë bindjen tonë se të gjitha qeniet njerëzore nuk janë vetëm të barabarta, por vëllezër dhe motra. Fratelli tutti na fton të shkojmë përtej “një forme të tregtisë frenetike, në të cilën ne vazhdimisht po peshojmë atë që japim dhe atë që marrim përsëri në këmbim”(FT 140), dhe të përqafojmë logjikën  falas, “aftësinë për të bërë disa gjëra thjesht sepse janë të mira në vetvete, pa u interesuar për përfitime personale apo shpërblime. Mirënjohja na bën të mundur që të mirëpresim të huajin, edhe pse kjo nuk na sjell asnjë përfitim të prekshëm të menjëhershëm.

“(FT 139)

Ejani Zot Jezus, hapni zemrat tona, bëji ato si tuajen.