LENT ’22 [15] My Lord and my God! Your faith has saved you

Traduzione in italiano ed albanese in fondo alla pagina – This blog post is also translated into Italian and Albanian – please scroll.

[15] My Lord and my God! Your faith has saved you

This is the day the Lord has made. Let us rejoice and be glad. Hallelujah!

Today is the day for joy and celebration, for seeking the joy that Jesus himself must have felt when he rose triumphant over death and suffering. His last words on the Cross expressed his total trust in the Father, in whose hands he entrusted his spirit, and now he is risen! Let us rejoice and be glad!

Yet as we read the gospel narratives of the apparitions of the Risen Jesus we are struck by the fact that none of those who met Jesus were able to recognise him. Not even those who, like Mary or the disciples of Emmaus, were actually looking for him.

The women were going to the tomb to anoint Jesus’ dead body, and the only problem they foresaw was removing the big stone at the entrance. When they arrived the stone had already been moved, but the tomb was empty. The angel told them, You are looking for Jesus the Nazarene, who was crucified. He has risen! He is not here. See the place where they laid him. But go, tell his disciples and Peter, ‘He is going ahead of you into Galilee. There you will see him, just as he told you’ (Mk 16: 6-7).

Isn’t this our own experience? We might smile patronisingly at Thomas who wanted to touch Jesus’ risen body, but we too struggle to recognise the signs of the Resurrection. We are much better at accompanying Jesus in his suffering on Good Friday than to rejoice with him on Easter. We are disturbed by so much suffering around us, where we seem to see only death, and seek consolation in the suffering Jesus.

Yet when Jesus calls us by name, he reminds us of our mission to be heralds of the Resurrection in our broken world, and then, like Mary and Thomas, we recognise him, the Risen one present in our lives in a new way.

So often in the gospels Jesus exclaims, Your faith has saved you!  Faith in his resurrection, in his risen presence, enables us to believe that life and not death, love and not violence, have the last word. We believe that his risen presence is stronger than the suffering and death that fills our world.

O Risen Jesus, you are my Lord and my God. I believe, yet I ask you, Help my unbelief.

AUDIO-VISUAL AID: Today, J.S. Bach – “Saget, saget mir geschwinde” / Oratorio, BWV 249 (Philippe Herreweghe)

15. Mio Signore e mio Dio! La tua fede ti ha salvato.

Questo è il giorno fatto dal Signore. Rallegriamoci ed esultiamo. Alleluia!

Oggi è giorno di gioia e di festa, in cui cerchiamo di sperimentare la gioia che Gesù ha vissuto quando è risorto, trionfante, dalla morte e dalla sofferenza. Le sue ultime parole sulla Croce esprimevano totale fiducia nel Padre, nelle cui mani consegnava il suo spirito e ora Gesù è risorto! Rallegriamoci ed esultiamo!

Tuttavia, mentre leggiamo i racconti evangelici delle apparizioni del Risorto siamo colpiti dal fatto che nessuno di quelli che hanno incontrato Gesù è stato capace di riconoscerlo. Neanche quelli che, come Maria o i discepoli di Emmaus, lo stavano in effetti cercando.

Le donne stavano andando alla tomba per ungere con oli aromatici il corpo di Gesù e l’unica difficoltà che si aspettavano era dover spostare la grande pietra davanti all’entrata. Quando arrivarono la pietra era già stata rimossa, ma la tomba era vuota. Un angelo disse loro: Voi cercate Gesù Nazareno, il crocifisso. È risorto, non è qui. Ecco il luogo dove l’avevano deposto. Ora andate, dite ai suoi discepoli e a Pietro che egli vi precede in Galilea. Là lo vedrete, come vi ha detto (Mc 16, 6-7).

Questa non è anche la nostra esperienza? Potremmo sorridere in maniera paternalistica di Tommaso che voleva toccare il corpo di Gesù risorto, ma anche noi fatichiamo a riconoscere i segni della  Resurrezione. Ci è più facile accompagnare Gesù nelle sue sofferenze il Venerdì Santo, che rallegrarci con Lui a Pasqua. Siamo turbati da così tante sofferenze intorno a noi, ci pare di vedere solo morte e cerchiamo consolazione in Gesù sofferente.

Tuttavia quando Gesù ci chiama per nome, ci ricorda la nostra missione di essere annunciatori della  Resurrezione in questo mondo ferito e allora, come Maria e Tommaso, lo riconosciamo, il Risorto presente nelle nostre vite in modo nuovo.

Molto spesso nei vangeli Gesù esclama: La tua fede ti ha salvato!  La fede nella sua resurrezione, nella sua presenza gloriosa, ci rende capaci di credere che la vita e non la morte, l’amore e non la violenza, hanno l’ultima parola.  Crediamo che la sua presenza di Risorto sia più forte della sofferenza e della morte di cui il nostro mondo è pieno.

O Gesù Risorto, tu sei il mio Signore e il mio Dio. Credo, ma ti prego, aiuta la mia incredulità.

__________

15. Zoti im dhe Hyji im! Feja jote të shpëtoi.

 Kjo është dita që Zoti e krijoi. Le të gëzojmë e të galdojmë . Aleluja !

Sot është dita e gëzimit dhe festës, për të kërkuar gëzimin që duhet të ketë ndjerë vetë Jezusi kur u ngrit triumfues mbi vdekjen dhe vuajtjen. Fjalët e tij të fundit në Kryq shprehnin besimin e tij të plotë tek Ati, në duart e të cilit ai e dorëzon shpirtin e tij dhe tashme ai është  ringjall!

Le të gëzojmë e të galdojmë!

Megjithatë, ndërsa lexojmë rrëfimet e ungjillit rreth dukjeve  të Jezusit të Ngjallur, mahnitemi nga fakti se asnjë nga ata që e takuan Jezusin nuk ishte në gjendje ta njihte atë. As ata që, si Maria apo dishepujt e Emausit, po e kërkonin në të vërtetë nuk e njohen.

Gratë po shkonin te varri për të vajosur trupin e vdekur të Jezusit dhe problemi i vetëm që parashikuan ishte heqja e gurit të madh në hyrje. Kur arritën guri ishte zhvendosur tashmë, por varri ishte bosh. Engjëlli u tha atyre: “Ju mos u trembni! Ju kërkoni Jezusin prej Nazaretit, të Kryqëzuarin. Ai u ngjall, nuk është këtu! Qe vendi ku e patën vënë. 7 Shkoni dhe thuajuni nxënësve të tij ‑ veçanërisht Pjetrit: Po shkon para jush në Galile, atje do ta shihni, siç ju pati thënë:” (Mk 16:6-7).

A nuk është kjo përvoja jonë? Ne mund t’i buzëqeshim me kujdes Tomës që donte të prekte trupin e ringjallur të Jezusit, ndersa edhe ne luftojmë për të njohur shenjat e Ringjalljes. Ndodh qe ne të gjendemi shumë më mirë të shoqërojmë Jezusin në vuajtjet e tij të Premten e Madhe sesa të gëzohemi me të në Pashkë. Kjo ndodh sepse ne jemi të shqetësuar nga kaq shumë vuajtje rreth nesh, ku duket se shohim vetëm vdekjen dhe kërkojmë ngushëllim në Jezusin që vuan.

Megjithatë, kur Jezusi na thërret me emër, ai na kujton misionin tonë për të qenë lajmëtarë të Ringjalljes në botën tonë të shkatërruar dhe më pas, si Maria dhe Toma, e njohim atë, të Ngjallurin të pranishëm në jetën tonë në një mënyrë të re.

Aq shpesh në ungjijtë Jezusi thërret: Feja jote të ka shpëtuar! Besimi në ringjalljen e tij, në praninë e tij të ringjallur, na mundëson të besojmë se fjalën e fundit e ka jeta dhe jo vdekja, dashuria dhe jo dhuna. Ne besojmë se prania e tij e ringjallur është më e fortë se vuajtja dhe vdekja që mbush botën tonë.

O Jezus i Ngjallur, ti je Zoti dhe Hyji im. Unë besoj, por po te lutem, Ndihmoje akoma  mosbesimin tim.!

Advertisement

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s