Conversion [2] The Pilgrim

(Traduzione in italiano ed albanese in fondo alla pagina)

Conversion [2] The Pilgrim

As we celebrate the conversion of St Ignatius, it may come as a surprise that Ignatius himself rarely uses the word conversion, and never to refer to himself or his own experience. Yet there is no doubt that something very important and basic changed in Ignatius and in his way of life after the Pamplona cannonball. His conversion involved more than a specific moment, and much more than the particular events we are celebrating during this year: it was the beginning of a deeply mysterious and totally personal process that continued throughout his whole life.

When towards the end of his life he dictated his reminiscences to one of his close collaborators in what is usually called his Autobiography, Ignatius chose to refer to himself as the Pilgrim, and he had journeyed a long way indeed.

In the first paragraph he describes himself as someone who was ‘given up to the vanities of the world’ [Au 1], while at the end of the book he could say about himself that ‘every time and hour he wanted to find God, he found him’ [Au 99]. Yet, in the same paragraph, he admits that ‘he had committed many offences against Our Lord after he had begun to serve him, but that he had never given consent to a mortal sin: on the contrary, always growing in devotion, i.e. in facility in finding God, and now more than ever in his whole life…’ [Ibid.].

In the earlier years he often signed his letters with a ‘poor in goodness’, and in a letter to Francis Borgia he confesses that ‘as for me, I persuade myself both before and after that I am nothing but an obstacle’.

Even a cursory look at the writings of Ignatius reveals a person who was becoming more sensitive to God’s transforming presence in his life. We see him growing in his understanding of what was going on in his spirit: an ardent desire was growing in his heart to give himself totally to whatever he discovered to be God’s will for him.

We too can see our life as a pilgrimage. Pilgrims are those who move beyond the place they have reached towards a new destination. Not because they are not happy with where they have reached, but because they discover in their hearts this deep desire to go beyond themselves, seeking to discover and do God’s will more fully. We discover that this is what really fills our hearts.

[I] ask God Our Lord for grace that all my intentions, actions and operations may be directed purely to the service and praise of His Divine Majesty. [SpEx 46]

AUDIO-VISUAL AID: Today’s pick is a song by Enya called ‘Pilgrim’. You may find the lyrics here.

Il Pellegrino

Celebrando la conversione di S. Ignazio, possiamo rimanere sorpresi dal fatto che lo stesso Ignazio usi raramente la parola conversione, e mai riferendosi a se stesso, o alla propria esperienza. Tuttavia, non c’è dubbio che in Ignazio e nel suo modo di vivere sia avvenuto un cambiamento molto importante e fondamentale dopo la palla di cannone a Pamplona. La sua conversione coinvolge più di un momento specifico, e molto di più degli eventi particolari che stiamo celebrando quest’anno: quello è stato solo l’inizio di un processo profondamente misterioso e del tutto personale, che è continuato per tutta la sua vita.

Quando, verso la fine della sua vita, dettò le sue memorie a uno dei suoi più stretti collaboratori, in quella che di solito chiamiamo la sua Autobiografia, Ignazio scelse di riferirsi a sé stesso come a il Pellegrino, e in effetti aveva viaggiato moltissimo.

Nel primo paragrafo si descrive come uno che era ‘assorbito dalle vanità del mondo’ [Au 1], mentre alla fine del libro può dire di sé che ‘poteva trovare Dio in qualunque momento lo desiderasse’ [Au 99]. Tuttavia, nello stesso paragrafo, ammette che ‘aveva offeso molto nostro Signore dopo che si era dedicato al suo servizio, ma non aveva mai acconsentito a peccato mortale; anzi era sempre andato crescendo in devozione, cioè nella facilità di trovare Dio. E adesso molto più che nella vita passata…’ [Ibid.].

Nei primi anni firmava spesso le sue lettere con un ‘povero di bontà’, e in una lettera a Francesco Borgia confessa: ‘quanto a me, sono persuaso, sia prima che dopo, di non essere che un ostacolo’.

Anche ad una lettura superficiale, gli scritti di Ignazio rivelano una persona che sta diventando maggiormente consapevole della presenza trasformante di Dio nella propria vita. Lo si vede crescere nella comprensione di ciò che accade nel suo spirito: sta crescendo in lui un ardente desiderio di donarsi totalmente in ciò che scopre essere la volontà di Dio per lui.

Anche noi possiamo guardare alla nostra vita come ad un pellegrinaggio. I pellegrini sono persone che vanno oltre il luogo che hanno raggiunto, verso una nuova destinazione. Non perché non siano contenti di ciò che hanno raggiunto, ma perché hanno scoperto nel proprio cuore il profondo desiderio di andare oltre se stessi, per cercare di scoprire e fare la volontà di Dio più pienamente. Scopriamo che è questo a riempire davvero il nostro cuore.

_______

Pelegrini

Ndërsa festojmë kthimin e Shën Injacit, mund të habitemi që vetë ai  rrallë e përdor fjalën kthim dhe kurrë për t’iu referuar vetvetes apo përvojës së tij. Megjithatë nuk ka dyshim se diçka e rëndësishme dhe themelore ka ndryshuar tek Injaci dhe në mënyrën e tij të jetës pas gjyles  së topit në Pamplona. Kthimi  i tij përfshiu më shumë se një moment specifik, shumë më tepër sesa ngjarjet e veçanta që ne po festojmë gjatë këtij viti: ishte fillimi i një procesi thellësisht misterioz dhe krejtësisht personal që vazhdoi gjatë gjithë jetës së tij.

Kur ishte drejt fundit të jetës së tij ai i diktoi kujtimet e tij një prej bashkëpunëtorëve të tij të ngushtë në atë që zakonisht quhet Autobiografia e tij, Injaci zgjodhi ta quante veten si Pelegrin, pasi  kishte udhëtuar një rrugë vertete  të gjatë.

Në paragrafin e parë ai e përshkruan veten si dikush që ishte “dhënë pas kotësive të botës” [Au 1], ndërsa në fund të librit ai mund të thoshte për veten e tij se “çdo herë dhe orë dëshironte të gjente Hyjin, dhe e gjeti Atë “[Au 99]. Megjithatë, në të njëjtin paragraf, ai pranon se “ kishte bere shumë fyerje ndaj Zotit Tone edhe  pasi kishte filluar t’i shërbente, por që ai kurrë nuk kishte qënë I prirur per  për një mëkat mortar: përkundrazi, gjithmonë duke u rritur në devotshmëri, duke patur gjithnje e me te lehtë gjetjen e Zotit, dhe tani më shumë se kurrë në tërë jetën e tij … “[Po aty].

Në vitet e mëparshme ai shpesh nënshkruante letrat e tij me një “të varfër në mirësi” dhe në një letër drejtuar Francis Borgia ai rrëfen se “sa për mua, unë bind veten si para ashtu edhe pas kësaj nuk jam asgjë tjetër veçse një penges “.

Edhe një vështrim i përkohshëm në shkrimet e Injacit zbulon një person i cili po bëhej më i ndjeshëm ndaj pranisë transformuese të Zotit në jetën e tij. Ne e shohim atë duke u rritur në kuptimin për atë që po ndodhte në shpirtin e tij: një dëshirë e zjarrtë po rritej në zemrën e tij për t’a dhënë plotësisht veten gjithçkaje që zbuloi se ishte vullneti i Zotit për të.

Edhe ne mund ta shohim jetën tonë si një pelegrinazh. Pelegrinët janë ata që lëvizin përtej vendit ku kanë arritur drejt një destinacioni të ri. Jo sepse nuk janë të kënaqur me vendin ku kanë arritur, por sepse zbulojnë në zemrat e tyre këtë dëshirë të thellë për të shkuar përtej vetes, duke kërkuar të zbulojnë dhe të bëjnë vullnetin e Zotit në plotësi. Zbulojmë se kjo është ajo që me të vërtetë na mbush zemrat.

One thought on “Conversion [2] The Pilgrim

  1. Fr Paul,

    I just woke up and feeling like i am not constant in my faith. i am not grounded in God. This reflection comes as a solace. i need God in my life yet i am so fickle, my faith is so fluid…i want to enjoy life, and this I think is the problem. I want to enjoy life without God… but maybe not.Hearing mass daily has stopped. I am not focused Fr Paul, I think I can make it without God yet at the same time \i realise my fraility and \i do want to turn to him for help .I am not sure I am making sense to you .

    On Sat, Jul 17, 2021 at 5:07 AM JesuitReflections wrote:

    > jesuitreflections posted: “(Traduzione in italiano ed albanese in fondo > alla pagina) Conversion [2] The Pilgrim As we celebrate the conversion of > St Ignatius, it may come as a surprise that Ignatius himself rarely uses > the word conversion, and never to refer to himself or hi” >

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s