Pierre who? – [5] A great heart open to God and others

(Traduzione in italiano ed albanese in fondo alla pagina)
[5] A great heart open to God and others

When Ignatius was asked whom he considered the best giver of the Spiritual Exercises, he replied that ‘the first place’ belonged to Favre. And when Ignatius left Paris to visit his homeland in 1535,  ‘Master Favre’ remained as the small group’s ‘elder brother’ overseeing their welfare and growth.

Yet, all his life he struggled with his character and he expresses his eternal gratitude for meeting Ignatius who helped him pacify his spirit: Then followed a life in common in which we two shared the same room, the same table, and the same purse. As time passed, he became my master in spiritual things and gave me a method of raising myself to a knowledge of the divine will and of myself…Firstly he gave me an understanding of my conscience and of the temptations and scruples I had had for so long without either understanding them or seeing the way by which I would be able to get peace.  The scruples were over the fear that over a long period I had not properly confessed my sins, which gave me so much anxiety that to get a remedy I would gladly have gone to a desert to eat herbs and roots forever. The temptations that I experienced at that time were over evil and foul carnal images suggested by the spirit of fornication. (Memoriale, 8-10)

It was to be a lifelong struggle with his depressive streak, which he called ‘my familiar cross’. In these moody moments too he was able to find God and feel grateful: On that same day I rejoiced somewhat at seeing myself so naked and destitute in spirit that the Blessed Virgin Mary might well have pity and compassion on me at the sight of my miserable state. (Memoriale, 238)

Yet, more than 30 years after Favre’s death, Simon Rodrigues, a Portuguese member of the first band of Jesuits, recalls,  ‘he had the most charming gentleness and grace that I ever saw in my life for dealing and conversing with people… With his modesty and charm he won for God the hearts of those he dealt with…in whatever subject and without disturbing anyone he found material for thinking and talking about God.’

The source of his gentleness was his ability to live at all times in intimacy with God. May my most intimate self, and above all my heart, be surrendered to Christ who has entered into me, and may he occupy the centre of my heart.

St Peter Favre, help us live constantly in the presence of God and find peace even in our weaknesses.

Interested in reading more about St Pierre Favre?
In a previous post, I provided links to the Memoriale and further reading. You may wish to view them here.
______________________

Un cuore grande aperto a Dio e agli altri

Quando chiesero ad Ignazio chi considerasse il migliore nel dare gli Esercizi Spirituali, egli rispose che il  ‘primo posto’ apparteneva a Favre. E quando Ignazio lasciò Parigi per far visita alla sua terra natale  nel 1535,  ‘Maestro Favre’ rimase come ‘fratello maggiore’ del piccolo gruppo, vegliando sul loro benessere e la loro crescita.

Tuttavia, per tutta la sua vita egli lottò con il suo carattere ed espresse la sua eterna gratitudine per aver conosciuto Ignazio che lo aveva aiutato a pacificare il suo spirito: Poi seguì una vita in comune in cui condividevamo la stessa stanza, la stessa tavola e lo stesso scopo. Col passare del tempo, egli divenne il mio maestro nelle cose spirituali e mi fornì un metodo per progredire nella conoscenza della volontà di Dio e di me stesso… Per prima cosa mi  donò una comprensione della mia coscienza e delle tentazioni e degli scrupoli che avevo avuto per tanto tempo senza nemmeno capirli, o cercare il modo con cui trovare pace.  Gli scrupoli riguardavano la paura che per lungo periodo io non avessi confessato correttamente i miei peccati, cosa che mi provocava così tanta ansia che per trovare un rimedio sarei andato con gioia nel deserto a mangiare erbe e radici per sempre. Le tentazioni che sperimentavo in quel periodo erano maligne e oscene immagini carnali suggerite dallo spirito di fornicazione. (Memoriale, 8-10)

Ha dovuto lottare tutta la vita con la sua vena depressiva, che chiamava ‘la mia croce familiare’. Anche in quei momenti di malumore, però, era capace di trovare Dio e di sentirsi grato: Quello stesso giorno mi rallegrai alquanto nel vedermi così nudo e indigente nello spirito, che la Vergine Maria Benedetta avrebbe di certo avuto pietà e compassione di me nel vedermi in quel miserabile stato. (Memoriale, 238)

Tuttavia, più di 30 anni dopo la morte di Favre, Simon Rodrigues, un membro portoghese del primo gruppo dei Gesuiti ricorda:  ‘possedeva la più affascinante gentilezza e grazia che avessi mai visto in vita mia nel trattare e conversare con le persone… Con la sua modestia e il suo fascino conquistava per Dio il cuore di coloro con cui aveva a che fare… in qualunque argomento e senza turbare nessuno trovava materiale per riflettere e parlare di Dio.’

La fonte della sua dolcezza era la sua capacità di vivere ogni situazione in intimità con Dio. Possa il mio io più profondo e soprattutto il mio cuore abbandonarsi a Cristo che è entrato in me e possa Egli occupare il centro del mio cuore.

S Pietro Favre, aiutaci a vivere costantemente alla presenza di Dio e a trovare pace anche nella nostra debolezza.
____________________

Një zemër e madhe e hapur ndaj Hyjit dhe të tjerëve!

Kur Injaci u pyet se ke do te  konsideronte mesuesin më te mirë te Ushtrimeve Shpirtërore, ai u përgjigj se ‘vendi i parë’ i përkiste Favre-s. Pasi  Ignaci u largua nga Parisi për të vizituar atdheun e tij në vitin 1535, ‘Master Favre’ u vu ne krye te grupit  te vogël , duke u kujdesur  si  vëlla i madh per mbarvajtjen dhe rritjen e tij.

Megjithatë, gjatë gjithë jetës së tij luftoi me karakterin e tij dhe shprehu mirënjohjen e tij të përjetshme për ta takuar Ignacin, i cili e ndihmnte ate per të qetësuar shpirtin e tij:  “ Pastaj ndoqem një jetë të përbashkët ku të dy ndanim të njëjtën dhomë, të njëjtën tryezë dhe të njëjtën çantë. Me kalimin e kohës, ai u bë udherrefyesi  im  në gjërat shpirtërore dhe më dha një metodë për të ngritur veten ne menyre qe te njoh vullnetin  Hyjnor dhe vetveten … Së pari më dha një kuptim të ndërgjegjes sime,  të tundimeve dhe skrupujve që kisha pasur për aq kohë pa e kuptuar apo duke parë mënyrën me të cilën do të mund të arrija paqen. Skrupujt  ishin mbi frikën se për një periudhë të gjatë unë nuk kisha rrëfyer siç duhet mëkatet e mia, të cilat më dhanë aq ankth se qe për të marrë një ilaç qetesues unë me kënaqësi do të kisha shkuar në një shkretëtirë për të ngrënë barishte dhe rrënjë përgjithmonë. Tundimet që unë përjetova në atë kohë ishin mbi imazhet e liga dhe të shëmtuara të mishit të sugjeruar nga shpirti i kurvërisë”. (Memoriale, 8-10)

Duhej luftonte gjate gjithe jetes me stilin e tij depresiv, të cilin ai e quajti si  ‘kryqi im i njohur’. Edhe në momente te humorit te keq ai mundi të gjente Zotin dhe të ndjehej mirënjohës: “ Edhe ne aso  ditësh gëzoja disi, duke parë veten aq të zhveshur dhe aq varfanjak ,por te  perfshire në ate frymë dhe shpirt dhembshurie e meshire që Virgjëresha e Bekuar kishte për mua ne ate gjendje te mjeruar timen “. (Memoriale, 238)

Megjithatë, më shumë se 30 vjet pas vdekjes së Favres, Simon Rodrigues, një anëtar portugez i grupit të parë të jezuitëve, kujton: «Ai kishte zemërbutësinë  dhe hirin më magjepes që kam parë ndonjëherë në jetën time për t’u marrë me njerëz dhe për të biseduar me ata… Me atë modesti dhe hijeshi ai fitoi për Zotin  zemrat e atyre me të cilët ai kishte te bente  … në çfarëdo situate  dhe pa shqetësuar askënd ai gjente gjithmone  mundesi  për të menduar e për të folur për Zotin ‘.

Burimi i butësisë së tij ishte tek aftësia e tij për të jetuar në çdo kohë në intimitet me Hyjin. Krejt intimiteti dhe krejt thellesia e zemres sime le te  dorëzohet tek Krishti i cili ka hyrë në mua dhe mund të zërë qendren e zemrës sime.

Shën Pjerr Favre, na ndihmo të jetojmë vazhdimisht në prani të Hyjit dhe të gjejmë paqe edhe në dobësitë tona.

One thought on “Pierre who? – [5] A great heart open to God and others

  1. Oh Fr Paul! What a lovely post about Favre!thank you!

    I am trying to buy the book but im finding it difficult to do so but will keepbon trying! I find so much similarities with him! My soul craves for the divine even if i am tormented by dubts!

    Thank you Michelle

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s